چگونه یک مقاله علمی را برای ژورنالهای معتبر آماده کنیم؟ (با چکلیست پیش از ارسال)
آمادهسازی مقاله برای ارسال به مجله، از سنجش آمادگی پژوهش و انتخاب مجله معتبر تا راهنمای نویسندگان، اعلامهای اخلاقی، پیشگیری از دسک ریجکت و چکلیست نهایی.
همراهی در مسیر پذیرش مقاله، از انتخاب و اعتبارسنجی مجله و آمادهسازی مقاله تا پیگیری داوری و پاسخ به داوران؛ تصمیم پذیرش با سردبیر مجله است.
این خدمات برای دانشجویان دکترا و اعضای هیئت علمی ارائه میشود.
نمونهکارهای پذیرش مقاله۲۲ نمونهپذیرش مقاله یعنی مجله، پس از داوری تخصصی، مقاله شما را برای انتشار تأیید کرده است. این تصمیم نقطهای است که در آن یک پژوهش از حالت «ارسالشده» به حالت «پذیرفتهشده» میرسد و نامه پذیرش برای نویسنده مسئول صادر میشود.
در شریف پیپر، مسیر پذیرش مقاله را از انتخاب ژورنال تا دریافت نامه پذیرش همراه شما هستیم: بررسی تطابق مقاله با اهداف مجله، آمادهسازی و فرمتبندی، پیگیری فرآیند داوری و تنظیم پاسخ به نظر داوران. تصمیم پذیرش را سردبیر مجله میگیرد؛ بنابراین هیچ مؤسسهای، از جمله شریف پیپر، نمیتواند پذیرش را تضمین کند.
شروع سفارش پذیرش مقاله — در فرم سفارش، گزینه «پذیرش مقاله» و نوع و سطح مجله هدف را انتخاب کنید؛ هزینه پس از بررسی درخواست اعلام میشود. مراحل ثبت درخواست
پذیرش مقاله تصمیم رسمی سردبیر یک مجله علمی است مبنی بر اینکه مقاله، پس از بررسی اولیه و داوری تخصصی، برای انتشار مناسب تشخیص داده شده است. پذیرش با ارسال مقاله یکی نیست و با انتشار آن نیز یکی نیست؛ پذیرش تصمیمی است که میان این دو قرار میگیرد.
این تمایز در عمل اهمیت زیادی دارد. بسیاری از نویسندگان تصور میکنند ارسال موفق مقاله به سامانه مجله بهمعنای آغاز مسیر پذیرش است، در حالی که مقاله ممکن است پیش از رسیدن به داوری تخصصی و تنها در مرحله بررسی اولیه سردبیر کنار گذاشته شود.
«اکسپت» صورت رایج و گفتاریشده واژه انگلیسی Accept است و در ادبیات پژوهشی ایران دقیقاً بهمعنای پذیرش مقاله به کار میرود. اکسپت مقاله و پذیرش مقاله یک چیز هستند؛ آنچه با آنها تفاوت دارد، «سابمیت» است.
سه اصطلاح را میتوان اینگونه از هم جدا کرد:
بنابراین هر مقالهای سابمیت میشود، اما هر مقاله سابمیتشدهای پذیرش نمیگیرد. جستوجوی «اکسپت مقاله» و «پذیرش مقاله» در عمل یک نیاز واحد را دنبال میکند و ما در این صفحه هر دو را پوشش دادهایم.
تنها نشانه معتبر پذیرش، اعلام رسمی خود مجله است: تصمیم سردبیر که در قالب ایمیل تصمیم و سپس نامه پذیرش به نویسنده مسئول ابلاغ میشود. تغییر وضعیت مقاله در سامانه مجله یک نشانه است، اما جایگزین اعلام رسمی نیست.
دلیل این تأکید ساده است: تصمیمگیرنده سردبیر است، نه داور و نه سامانه. الزویر در راهنمای داوران خود تصریح میکند «سردبیر در نهایت تصمیم میگیرد که مقاله پذیرفته یا رد شود» و اینکه سردبیر «همه دیدگاهها را میسنجد و ممکن است نظر دیگری بخواهد یا پیش از تصمیمگیری از نویسنده نسخه اصلاحشده بخواهد». بنابراین تا وقتی تصمیم سردبیر اعلام نشده است، مقاله پذیرفتهشده محسوب نمیشود — حتی اگر نظر داوران مثبت بوده باشد.
پیگیری وضعیت مقاله در سامانه مجله و معنای عبارتهایی مانند «تحت داوری» را در مطلب مقالهام مدتهاست Under Review است؛ کی و چطور پیگیری کنم؟ توضیح دادهایم.
این به معیارهای همان دانشگاه یا سازمانی بستگی دارد که رزومه برای آن ارائه میشود، و میان مراجع مختلف یکسان نیست. آنچه ثابت است، وضعیت خود مقاله: مقالهای که پذیرش گرفته اما هنوز در شماره مجله منتشر نشده، «پذیرفتهشده» است و نه «منتشرشده».
به همین دلیل، پیش از آنکه پذیرش را برای یک هدف مشخص کافی بدانید، متن آییننامه یا فراخوان همان مرجع را بررسی کنید که آیا «پذیرش» را میپذیرد یا «انتشار» را الزامی کرده است. ما برای این موضوع هیچ قاعده عمومی اعلام نمیکنیم، چون چنین قاعدهای وجود ندارد.
شرایط پذیرش مقاله در هر مجله متفاوت است، اما سه شرط در تقریباً همه مجلات معتبر مشترک است: تطابق موضوع مقاله با حوزه (Scope) مجله، رعایت کامل دستورالعمل نویسندگان، و عبور از داوری تخصصی. هیچ مجلهای فهرست ثابتی از شرایط پذیرش منتشر نمیکند که برای همه مقالات یکسان باشد.
به این سه شرط، الزامات اخلاق پژوهش را نیز باید افزود: اصالت متن، ارجاعدهی درست به منابع و نبود ارسال همزمان به چند مجله؛ به توضیح دفتر یکپارچگی پژوهش آمریکا (ORI)، رویه پذیرفتهشده در مقالههای علمی ارسال به یک مجله است و ارسال به مجله دیگر تنها پس از آن ممکن است که مجله نخست انتشار مقاله را نپذیرد. در نمایههای شناختهشده، داوری تخصصی یک الزام صریح است؛ برای نمونه DOAJ در معیارهای پذیرش خود تصریح میکند که «دستکم دو داور مستقل باید هر مقاله را بررسی کنند».
مسیر پذیرش مقاله معمولاً پنج مرحله دارد: آمادهسازی و انتخاب مجله، ارسال مقاله، بررسی اولیه سردبیر، داوری تخصصی، و در نهایت اعمال اصلاحات و دریافت نامه پذیرش. طول هر مرحله به سیاست مجله و حوزه پژوهش بستگی دارد و از پیش قابل تضمین نیست.
۱. آمادهسازی و انتخاب مجله. مقاله از نظر ساختار، زبان و تطابق با حوزه مجله بررسی میشود. کیفیت نگارش در این مرحله مستقیماً بر سرنوشت مقاله اثر میگذارد؛ در صورت نیاز، ویرایش تخصصی مقاله پیش از ارسال انجام میشود.
۲. ارسال مقاله. فایلها، کاور لتر و اطلاعات نویسندگان در سامانه مجله بارگذاری میشود.
۳. بررسی اولیه سردبیر. سردبیر مقاله را از نظر موضوع، کیفیت اولیه و رعایت قوانین مجله بررسی میکند. رد شدن در همین مرحله «دسک ریجکت» نامیده میشود.
۴. داوری تخصصی. مقاله برای داوران همان حوزه ارسال میشود.
۵. اصلاحات و دریافت پذیرش. پس از اعمال نظر داوران و تأیید نهایی سردبیر، نامه پذیرش صادر میشود.
«پذیرش اولیه» در همه مجلات یک معنا ندارد. در برخی نشریههای داخلی به معنای عبور مقاله از بررسی اولیه و ورود آن به داوری است؛ برای نمونه، فصلنامه نیوار مقالهای را که مطابق راهنمای نگارش ارسال شده در «مرحله پذیرش اولیه» میپذیرد و برای داوری میفرستد. پذیرش اولیه به این معنا هنوز پذیرش مقاله نیست.
پذیرش نهایی پس از داوری، اعمال اصلاحات و انجام مراحل اداری همان مجله اعلام میشود. این مراحل نیز میان مجلات فرق دارد؛ برای نمونه، یکی از نشریههای سامانه سند دانشگاه آزاد پس از تأیید اصلاحات توسط داور نهایی، امضای فرم تعهد اصالت و پرداخت هزینه را هم پیش از صدور پذیرش لازم میداند. اگر وضعیت مقاله «پذیرش اولیه» یا «پذیرش مشروط» است، از خود مجله بپرسید چه مرحلهای تا پذیرش نهایی باقی مانده است.
در داوری تخصصی، مقاله برای پژوهشگرانی فرستاده میشود که در همان حوزه فعالیت میکنند تا اعتبار علمی، روش تحقیق و نتایج آن را ارزیابی کنند. داوران درباره انتشار تصمیم نمیگیرند؛ آنها نظر کارشناسی میدهند و تصمیم نهایی با سردبیر است.
کمیته اخلاق نشر (COPE) از داوران میخواهد «نقدی بیطرفانه و سازنده از مقاله ارائه دهند» و تأکید میکند که داوران باید «محرمانگی مقالاتی را که ارزیابی میکنند رعایت کنند» و «هرگونه تعارض منافع احتمالی را اعلام کنند». همین چارچوب توضیح میدهد که چرا فرآیند داوری زمانبر است: مقاله باید به داوری برسد که هم در حوزه تخصصی مقاله صاحبنظر باشد و هم تعارض منافعی با نویسندگان نداشته باشد.
پس از بازگشت نظر داوران، سردبیر یکی از چند تصمیم ممکن را اعلام میکند که از پذیرش بدون اصلاح تا رد کامل امتداد دارد. نامگذاری این تصمیمها میان مجلات یکسان نیست و تعداد حالتهایی که هر مجله به کار میبرد متفاوت است؛ آنچه اهمیت دارد، متن نامه سردبیر است نه عنوان تصمیم.
این تفاوت نامگذاری واقعی است و نه استثنا. برای نمونه مرکز نویسندگان IEEE کل تصمیمها را در سه دسته جمع میکند — Accept، Revise و Reject — و Revise را «رایجترین نوع تصمیم» مینامد، در حالی که مجلات دیگر همین طیف را با نامهای بیشتری تفکیک میکنند.
حالتهایی که ممکن است با آنها روبهرو شوید:
| تصمیم | معنای آن | وضعیت پرونده مقاله |
|---|---|---|
| Accept / Accept as is | مقاله بدون اصلاح پذیرفته شده است | پرونده بسته میشود؛ نامه پذیرش صادر میشود |
| Minor Revision | اصلاحات محدود لازم است | پرونده باز میماند |
| Major Revision | اصلاحات اساسی در روش، تحلیل یا ساختار لازم است | پرونده باز میماند؛ معمولاً داوری مجدد دارد |
| Revise and Resubmit | ادامه مشروط همان پرونده باز | پرونده باز میماند؛ شماره مقاله حفظ میشود |
| Reject and Resubmit | رد، همراه با دعوت به ارسال نسخه بازنگریشده در آینده | پرونده بسته میشود؛ ارسال بعدی پرونده تازه است |
| Reject | مجله بررسی مجدد مقاله را نمیپذیرد | پرونده بسته میشود |
| Desk Reject / Reject without Review | رد پیش از رسیدن به داوری، با تصمیم سردبیر | پرونده بسته میشود |
⚠️ فرض نکنید مجله هدف شما هر هفت عنوان را به کار میبرد. بسیاری از مجلات تنها بخشی از این حالتها را دارند.
این دو عبارت شبیهاند اما وضعیت رسمی مقاله در آنها یکی نیست: در Revise and Resubmit پرونده مقاله باز میماند، و در Reject and Resubmit مقاله رسماً رد شده و ارسال بعدی یک پرونده تازه است. تفاوت در همین است، نه در حجم اصلاحات.
کازرای (CASRAI) این دو را چنین تعریف میکند: Reject and Resubmit «تصمیم رد، همراه با دعوت به ارسال نسخه بازنگریشده در آینده» است، و Revise and Resubmit «ادامه مشروط همان پرونده باز». پیامد عملی این تفاوت آن است که در حالت دوم شماره مقاله حفظ میشود و مقاله معمولاً نزد همان داوران بازمیگردد، و در حالت اول نسخه بعدی مانند یک ارسال تازه وارد فرآیند میشود.
هیچکدام از این دو تضمین پذیرش نیست، و هیچکدام هم بهمعنای پایان کار مقاله نیست.
درخواست اصلاحات، رد مقاله نیست. دریافت Major Revision نشان میدهد مجله همچنان به مقاله علاقهمند است اما اصلاحات قابلتوجهی لازم میداند. نحوه پاسخگویی به نظر داوران، تنظیم نامه پاسخ و مدیریت دورهای اصلاح، موضوع مستقلی است که در صفحه ریوایز مقاله و پاسخ به داوران بهتفصیل توضیح داده شده است.
مقالات به دو دلیل کلی ریجکت میشوند: دلایلی که به خود پژوهش برمیگردد و دلایلی که به انتخاب مجله و رعایت نشدن الزامات آن برمیگردد. دسته دوم قابل پیشگیری است و پیش از ارسال قابل بررسی.
رایجترین دلایل ریجکت شدن مقاله:
دسک ریجکت حالت خاصی است که در آن مقاله پیش از رسیدن به داوری و تنها با تصمیم سردبیر رد میشود. این اتفاق معمولاً به دلایل قابل پیشگیری رخ میدهد — عدم تطابق موضوعی یا رعایت نشدن الزامات پایه — و بررسی دقیق مقاله پیش از ارسال، مؤثرترین راه کاهش آن است.
انتخاب مجله مناسب مؤثرترین عامل قابل کنترل در افزایش شانس پذیرش مقاله است. مجلهای مناسب است که موضوع مقاله در حوزه اعلامشده آن بگنجد، سطح علمی مقاله با سطح مجله همخوانی داشته باشد و الزامات انتشار آن برای نویسنده قابل انجام باشد.
چهار معیاری که پیش از ارسال باید بررسی شود:
مجله جعلی و مجله نامعتبر دو چیز متفاوتاند: مجله نامعتبر مجلهای است که مراجع رسمی اعتبار علمی آن را تأیید نمیکنند، و مجله جعلی (Hijacked) نسخه تقلبی یک مجله واقعی است که با نشانی اینترنتی مشابه، مقاله و هزینه دریافت میکند. راه تشخیص هر دو، مراجعه به فهرستهای رسمی است، نه اعتماد به ظاهر وبسایت مجله.
دفتر سیاستگذاری و برنامهریزی امور پژوهشی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری برای این کار مرجع مشخصی اعلام کرده و از پژوهشگران خواسته است «جهت اطلاع از آخرین وضعیت فهرست نشریات علمی نامعتبر» به نشانی اعلامشده مراجعه کنند. این نشانی، فهرست نشریات تحت احتیاط و جعلی در سامانه نشریات ISC است؛ فهرستی قابل جستوجو که برای هر مجله، عنوان، شماره ISSN، پایگاههای نمایهکننده، نشانی وبسایت رسمی و نشانی وبسایت جعلی را در کنار هم نمایش میدهد.
سه بررسی عملی پیش از ارسال:
فهرست رسمی، پاسخ پرسش «آیا این مجله در فهرست نامعتبرها هست؟» را میدهد؛ اما مجلهای که هنوز وارد فهرست نشده نیز ممکن است مشکلدار باشد. برای همین، در کنار فهرست، خود مجله را هم بررسی کنید. ابتکار بینالمللی Think. Check. Submit. برای همین کار یک سیاهه بررسی منتشر کرده است که محورهای زیر از آن گرفته شدهاند:
یک معیار در این میان از بقیه صریحتر است. همان سیاهه تصریح میکند که در یک مجله قابل اعتماد «مجله پذیرش یا زمان داوری بسیار کوتاه را تضمین نمیکند». بنابراین وعده پذیرش قطعی یا داوری چندروزه از سوی خود مجله، نشانهای است که باید جدی گرفته شود.
درباره ایمیلهای دعوت به چاپ مقاله. دریافت ایمیل دعوت، بهخودیخود نشانه اعتبار یا بیاعتباری نیست؛ اما ایمیل دعوت را باید مانند هر مجله دیگری با همان سیاهه بالا سنجید. اگر فرستنده، نشانی تماس سازمانی قابل بررسی ندارد، یا مجله حوزهای بسیار گسترده و نامتجانس اعلام کرده، یا در همان ایمیل پذیرش سریع وعده داده شده است، پیش از هر اقدامی مجله را در فهرست رسمی جستوجو کنید.
تفاوت اصلی در مرجع ارزیابیکننده و در دامنه پوشش است، نه در خود فرآیند پذیرش. فرآیند داوری در همه این مجلات مشابه است؛ آنچه تغییر میکند سختگیری گزینش مجله در هر نمایه و اعتباری است که آن نمایه به مقاله میدهد.
| نمایه | مرجع نگهدارنده | گزینش مجله | حوزه پوشش |
|---|---|---|---|
| ISI / وبآوساینس | Clarivate | «کارشناسان تحریریه مستقل و درونسازمانی، مجلات را ارزیابی و انتخاب میکنند» | چندرشتهای |
| اسکوپوس (Scopus) | Elsevier | گزینش توسط CSAB، «هیئتی بینالمللی از متخصصان مستقل موضوعی» | چندرشتهای |
| پابمد / MEDLINE | NLM | «عمدتاً از مجلاتی که برای MEDLINE انتخاب شدهاند» | زیستپزشکی و علوم سلامت |
| ISC | پایگاه استنادی علوم جهان اسلام | نمایه منطقهای کشورهای اسلامی | چندرشتهای |
| علمی پژوهشی | وزارت علوم / وزارت بهداشت | مجلات دارای اعتبار علمی پژوهشی داخلی | داخلی |
مقالات منتشرشدهای که تیم شریف پیپر در مسیر آنها همراه بوده است، در نمونه کارهای منتشرشده با نام مجله و نمایه آن فهرست شدهاند.
ساختار کلی یکی است: مقاله ارسال میشود، سردبیر بررسی اولیه میکند، مقاله به داوری میرود و تصمیم نهایی با سردبیر است. آنچه میان مجلات داخلی تفاوت میکند — و میان مجلات بینالمللی هم تفاوت میکند — جزئیات اجرایی این مسیر است، نه منطق آن.
روشن بگوییم: قاعده واحدی که برای همه مجلات علمی پژوهشی داخلی صادق باشد وجود ندارد. هر نشریه سامانه، آییننامه و فرآیند داوری خود را منتشر میکند و همان متن، مرجع است. مواردی که عملاً بسته به مجله متفاوتاند و باید در صفحه «فرآیند بررسی مقالات» یا «راهنمای نویسندگان» همان نشریه بررسی شوند:
یک تصور رایج هم اینجا اصلاح شود: پذیرش در مجله داخلی بهمعنای داوری آسانتر نیست. سختگیری داوری به سیاست همان نشریه و کیفیت هیئت تحریریه آن بستگی دارد، نه به داخلی یا خارجی بودن آن. معیارهای سنجش یک نشریه — ناشر، نمایهها، ترکیب هیئت تحریریه، شفافیت داوری و سیاست اخلاق نشر — همانهایی هستند که در بخش چکلیست اعتبارسنجی مجله آمد و برای نشریه داخلی و بینالمللی یکسان به کار میروند.
صفحه «فرایند پذیرش مقالات» سه نشریه داخلی نشان میدهد این جزئیات در عمل چقدر متفاوت است:
این سه نمونه فقط برای نشاندادن تنوع رویههاست و نمیتوان آنها را به همه نشریههای داخلی تعمیم داد.
مدل انتشار مجله بر تصمیم علمی پذیرش اثری ندارد؛ اثر آن بر هزینه و بر میزان دسترسی خوانندگان به مقاله است. در مجلات Open Access، هزینه انتشار (APC) معمولاً پس از پذیرش از نویسنده دریافت میشود و مقاله برای همه آزادانه در دسترس است؛ در مجلات Subscription، خواندن مقاله نیازمند اشتراک است.
نکتهای که اغلب اشتباه فهمیده میشود: پرداخت APC هزینه انتشار است، نه هزینه پذیرش. هیچ مجله معتبری پذیرش را در ازای پرداخت هزینه نمیفروشد، و مجلهای که چنین پیشنهادی بدهد دقیقاً همان نشانهای است که در بخش تشخیص مجلات نامعتبر توضیح داده شد.
زمان دریافت هزینه هم در همه مجلات یکسان نیست؛ برای نمونه، نشریه سامانه سند که در بخش مجلات داخلی آمد، پرداخت هزینه را پس از داوری و پیش از صدور پذیرش لازم میداند. در هر حال، هزینه باید در صفحه رسمی خود مجله اعلام شده باشد.
خیر. پذیرش مقاله را سردبیر مجله پس از داوری تعیین میکند و هیچ مؤسسهای، از جمله شریف پیپر، نمیتواند آن را تضمین کند یا زمان قطعی برای آن اعلام کند. آنچه میتوان سریع انجام داد، آمادهسازی و ارسال درست مقاله است، نه تصمیم مجله.
وعده پذیرش تضمینی یا داوری چندروزه بیشتر نشانه هشدار است تا امتیاز. سیاهه Think. Check. Submit. میگوید مجله قابل اعتماد پذیرش یا زمان داوری بسیار کوتاه را تضمین نمیکند، و ISC در معیارهای تعیین نشریات تحت احتیاط و جعلی از جمله این موارد را آورده است: «داوری سریع (گاهی کمتر از ۱۲ ساعت)» و «دریافت هزینه انتشار مقاله از نویسندگان جهت انتشار سریع مقاله».
اگر مجلهای مسیر رسمی بررسی سریع دارد، شرایط آن باید در راهنمای نویسندگان خود مجله آمده باشد؛ حتی در این حالت هم تصمیم پذیرش با سردبیر است. برای کاهش معطلیهای قابل پیشگیری، بخشهای دلایل ریجکت و انتخاب مجله را ببینید.
هزینه پذیرش مقاله عدد ثابتی نیست و از سه جزء کاملاً متفاوت تشکیل میشود که معمولاً با هم اشتباه گرفته میشوند: هزینه خود مجله، هزینه آمادهسازی مقاله، و هزینه خدمات مؤسسه. تفکیک این سه، نخستین قدم برای برآورد واقعبینانه است.
عوامل مؤثر بر مجموع این سه: نوع و نمایه مجله، مدل انتشار، حوزه تخصصی مقاله و میزان آمادهسازی موردنیاز. شریف پیپر برای خدمات پذیرش مقاله نرخ ثابت منتشرشدهای ندارد؛ پس از ثبت درخواست در فرم سفارش، هزینه بررسی و از طریق چت سفارش یا پیامک اعلام میشود (مراحل ثبت درخواست).
مدت زمان پذیرش مقاله را مجله تعیین میکند، نه نویسنده و نه مؤسسه. این زمان میان مجلات مختلف تفاوت زیادی دارد و به سیاست داوری مجله، در دسترس بودن داوران متخصص در آن حوزه و تعداد دورهای اصلاح بستگی دارد.
عواملی که این مسیر را کوتاهتر یا بلندتر میکنند:
ما هیچ بازه زمانی ثابتی برای پذیرش اعلام نمیکنیم، چون چنین عددی در اختیار ما نیست. آنچه در اختیار ماست، آماده کردن مقاله بهگونهای است که در مراحل قابل پیشگیری معطل نشود.
نامه پذیرش، سند رسمی مجله است که تأیید میکند مقاله برای انتشار پذیرفته شده است و معمولاً با امضای سردبیر صادر میشود. این نامه را مجله صادر میکند و تنها از طریق خود مجله قابل دریافت است.
نامه پذیرش معمولاً شامل عنوان مقاله، نام نویسندگان، نام مجله و تاریخ پذیرش است و در مواردی مانند دفاع پایاننامه، مصاحبه دکتری یا پرونده اپلای مورد استفاده قرار میگیرد. توجه داشته باشید که نامه پذیرش با گواهی نمایهسازی و با گواهی ارائه مقاله در همایش یکی نیست.
چه چیزی به این نامه اعتبار میدهد. اعتبار نامه پذیرش از مرجع صادرکننده آن میآید: تصمیم پذیرش، تصمیم سردبیر مجله است. الزویر تصریح میکند «سردبیر در نهایت تصمیم میگیرد که مقاله پذیرفته یا رد شود» — داور نظر کارشناسی میدهد و تصمیم نمیگیرد. بنابراین سندی که از مسیری غیر از خود مجله به دست بیاید، نامه پذیرش نیست، هرچند شبیه آن باشد.
اگر نامه را دریافت نکردهاید. برخی مجلات نامه پذیرش را بهصورت خودکار پس از اعلام تصمیم صادر میکنند و برخی تنها در صورت درخواست نویسنده. اگر مجله نامهای صادر نکرده است، ابتدا صفحه راهنمای نویسندگان و بخش تماس همان مجله را بررسی کنید، سپس از طریق سامانه یا ایمیل رسمی مجله و با ذکر شماره پرونده مقاله، درخواست خود را به دفتر نشریه اعلام کنید. رویه و زمان پاسخگویی بسته به مجله متفاوت است.
نامه پذیرش، گواهی چاپ نیست. نامه پذیرش تأیید میکند مقاله برای انتشار پذیرفته شده؛ گواهی یا مدرک چاپ به انتشار واقعی مقاله در شماره مجله مربوط است و پس از آن صادر میشود. این دو سند، دو مرحله متفاوت از مسیر را نشان میدهند و جای یکدیگر را نمیگیرند.
⚠️ در این صفحه هر جا از «نامه پذیرش» سخن میگوییم، منظور نامه پذیرش مجله است. گواهی ارائه مقاله در کنفرانس و همایش، سند دیگری با کاربرد دیگری است و موضوع این صفحه نیست. همچنین ما نمونه نامه پذیرش منتشر نمیکنیم: نامه پذیرش سندی است میان مجله و نویسندگان همان مقاله.
هدف شما از پذیرش مقاله تعیین میکند چه نوع مجلهای مناسب است و چه زمانی باید فرآیند را آغاز کنید. یک مقاله واحد ممکن است برای یک هدف کافی و برای هدف دیگر ناکافی باشد.
⚠️ معیارهای امتیازدهی را از منبع رسمی دانشگاه یا سازمان مربوطه بررسی کنید. این معیارها تغییر میکنند و ما عدد مشخصی برای آنها اعلام نمیکنیم.
پذیرش بهمعنای تأیید مقاله برای انتشار است و چاپ بهمعنای انتشار واقعی آن در شماره مجله یا در نسخه آنلاین. میان این دو فاصله زمانی وجود دارد و مقالهای که پذیرش گرفته است هنوز منتشر نشده محسوب میشود.
نامه پذیرش پایان کار با مجله نیست. بسته به مجله، معمولاً این مراحل در پیش است: امضای فرم انتقال حق نشر یا مجوز انتشار، پرداخت هزینه انتشار اگر مجله آن را اعلام کرده باشد، بررسی و تأیید نسخه صفحهآراییشده (گالی پروف)، انتشار آنلاین و در نهایت قرار گرفتن در یک شماره. برای نمونه، نشریه سامانه سند همه مقالات را پس از صفحهآرایی و ویرایش برای نویسنده مسئول میفرستد و تأیید او را پیش از انتشار میگیرد. ایمیل و سامانه مجله را تا انتشار نهایی پیگیری کنید.
خدمات پذیرش مقاله شریف پیپر مسیر مقاله را از انتخاب ژورنال تا دریافت نامه پذیرش پوشش میدهد. این خدمات شامل بررسی تطابق مقاله با حوزه مجله، اعتبارسنجی مجله هدف، آمادهسازی و فرمتبندی، پیگیری فرآیند داوری و تنظیم پاسخ به نظر داوران است.
آنچه پشت این خدمات قرار دارد:
خدمات مرتبط: ترجمه تخصصی مقاله · ویرایش تخصصی مقاله · نگارش مقاله · سابمیت مقاله · ریوایز مقاله و پاسخ به داوران · استخراج مقاله از پایاننامه
درخواست از فرم سفارش سایت ثبت میشود و هزینه پس از بررسی درخواست اعلام میشود؛ برای این خدمت مبلغ ثابت یا محاسبه آنی وجود ندارد.
خیر. «اکسپت» صورت رایج واژه Accept است و دقیقاً بهمعنای پذیرش مقاله به کار میرود. آنچه با این دو تفاوت دارد، «سابمیت» یعنی ارسال مقاله به مجله است.
این زمان را مجله تعیین میکند و به سیاست داوری، در دسترس بودن داوران متخصص و تعداد دورهای اصلاح بستگی دارد. بازه ثابتی وجود ندارد که برای همه مجلات صادق باشد.
خیر. درخواست اصلاحات اساسی نشان میدهد مجله همچنان به مقاله علاقهمند است اما پیش از تصمیم نهایی، اصلاحات قابلتوجهی لازم میداند.
مجله. نامه پذیرش سند رسمی مجله است و معمولاً با امضای سردبیر صادر میشود؛ هیچ مرجع دیگری نمیتواند آن را صادر کند.
عنوان و ISSN مجله را در فهرست نشریات تحت احتیاط و جعلی جستوجو کنید و نشانی وبسایتی که از طریق آن مقاله ارسال میکنید را با نشانی رسمی ثبتشده مقایسه کنید.
در Revise and Resubmit پرونده مقاله باز میماند و شماره مقاله حفظ میشود؛ در Reject and Resubmit مقاله رسماً رد شده و نسخه بعدی مانند یک ارسال تازه وارد فرآیند میشود. هیچکدام تضمین پذیرش نیست.
نامه پذیرش معمولاً عنوان مقاله، نام نویسندگان، نام مجله و تاریخ پذیرش را در بر میگیرد و با امضای سردبیر صادر میشود. این نامه را تنها خود مجله صادر میکند.
تنها نشانه معتبر، اعلام رسمی مجله است: تصمیم سردبیر که در قالب ایمیل تصمیم و سپس نامه پذیرش ابلاغ میشود. تغییر وضعیت در سامانه مجله یک نشانه است، اما جایگزین اعلام رسمی نیست.
خیر. ساختار کلی مشابه است، اما سامانه ارسال، تعداد داوران، دورهای اصلاح، زمانبندی و رویه صدور نامه پذیرش بسته به مجله متفاوت است و باید در صفحه فرآیند بررسی همان نشریه بررسی شود.
هزینه از سه جزء تشکیل میشود: هزینه مجله (APC)، هزینه آمادهسازی مقاله و هزینه خدمات. هزینه خدمات شریف پیپر پس از ثبت درخواست در فرم سفارش و بررسی آن اعلام میشود.
خیر. تصمیم پذیرش را سردبیر مجله پس از داوری میگیرد و هیچ مؤسسهای نمیتواند آن را تضمین کند. وعده پذیرش قطعی یا داوری چندروزه، نشانهای است که باید جدی گرفته شود.
در برخی مجلات، پذیرش اولیه یعنی مقاله از بررسی اولیه عبور کرده و به داوری رفته است؛ پذیرش نهایی پس از داوری، اصلاحات و مراحل اداری مجله اعلام میشود. معنای دقیق هر وضعیت را از خود مجله بپرسید.
خیر. رویه پذیرفتهشده ارسال مقاله به یک مجله است و ارسال به مجله دیگر تنها پس از آن انجام میشود که مجله نخست انتشار مقاله را نپذیرد.
در فرم سفارش، بخش «خدمات چاپ مقاله» و گزینه «پذیرش مقاله» را انتخاب کنید، نوع و سطح مجله هدف را مشخص کنید و پس از ثبت سفارش، فایل مقاله را در چت سفارش بفرستید. هزینه پس از بررسی اعلام میشود.
درخواست پذیرش مقاله — درخواست را در فرم سفارش ثبت کنید و فایل مقاله را در چت سفارش بفرستید تا مجله مناسب، آمادگی مقاله و هزینه خدمات بررسی و اعلام شود.
۲۰ مقاله منتشرشده در نمونهکارها که ۱۳ مورد از آنها در مجلات Q1 و Q2 است
نمونهکارهای منتشرشدهپیگیری وضعیت مقاله و تنظیم پاسخ به نظر داوران تا تصمیم سردبیر مجله
نحوه ثبت درخواست
نمونهای از مقالات علمی منتشرشده مؤسسه؛ مشخصات هر مقاله روی کارت و پیوند صفحهٔ آن در «مشاهده جزئیات» آمده است.
خدمات مؤسسه شریف پیپر توسط تیمی از اساتید و پژوهشگران متخصص که در مسیر پژوهش و انتشار مقالات همراه شما هستند انجام میشود. میتوانید با سوابق علمی و نمونهکارهای واقعی ما بیشتر آشنا شوید.
برای تکمیل فرآیند کار خود میتوانید از خدمات مرتبط زیر نیز استفاده کنید:
تماس، پشتیبانی و پاسخگویی از طریق راههای ارتباطی زیر امکانپذیر است.
فهرست مطالب
نظرات کاربراندرباره پذیرش مقاله
برای ثبت نظر ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.